فصل چهارم : حائر و دومين تجديد بناى آن در ماه‌هاى پايانى سال 247 هجرى ( روزگار زمامدارى المنتصر باللّه ) ساختمان سوم ، همان است كه منتصر عباسى با نشستن بر تخت خلافت ، بعد از كشتن پدرش در سال 247 ه بناكرد . البته شدّت و مصيبت آن دوران ، جز با قيام منتصر و قتل متوكّل بر طرف نمىشد . منتصر بر عكس پدرش متوكّل ، پرهيزكار ، عادل ، كريم و بخشنده ، پاكدامن ، امانت‌دار و شديداً خواستار تدارك و تأمين وسيلهء خوشبختى و رفاه امّت بود . به همين جهت ، قبر مطهر امام حسين و امام على ( ع ) در كربلا و نجف را تجديد بنا كرد و موقوفات خاندان عصمت و طهارت را كه متوكّل ، مصادره كرده بود ، آزاد نمود . همان‌گونه كه از تعرّض به اهل ذمه ، جلوگيرى كرد ، ليكن از بخت بد و در حالى كه بيشتر از شش ماه از حكومتش نگذشته بود ، از دنيا رفت . « 1 » منتصر در همان مدّت كوتاه زمامدارى خود ، اشتباهات پدرش متوكّل را جبران كرد و به گواهى تاريخ ، خدمات ارزنده و مهمّى ، نسبت به خاندان پاك پيامبر اكرم ( ص ) و شيعيان آنها از قبيل : توجه نمودن به حائر حسينى و غرّى ، محلّ دفن على ( ع ) و اهتمام به امور آنها و نيز عدم تعرّض به قبر امامان معصوم ( ع ) و به طور كلّى ، قبر خاندان ابوطالب ، مبذول داشت . مسعودى در كتاب « مروج الذهب » ، در همين رابطه آورده است : خاندان ابوطالب ( علويان ) ، قبل از زمامدارى منتصر عباسى در اندوه بزرگ و ترس و

--> ( 1 ) . سيد اميرعلى ، تاريخ العرب ، ص 248 - 249 .